این خانه که در معرض صد باد خزان است با شیخ چه گویید که از مایه زیان است
هر شاخهی خشکیده در آن رنج و عذابیست هر غنچهی نو رسته در آن بار گران است
برخیز و ببین غارت این خانه که دیگر اندیشهی نو ساختنش، وهم و گمان است
ما را که کشانید به این دشت پرآشوب کز هر طرفش باد خزان زوزه کشان است
خوشحال از آنیم که اندر پی این باد سرما و سپس دشت خدا نورفشان است
این رمز بقا بوده که گفته است بگوشم این باد که از غیب دلارام وزان است
ما را دل بیدار امید است به این راه چون بارقۀ نور از آن دور عیان است
ایام سکوت است که در پرتو این حکم آرامش فردا زکران تا به کران است
سرما سپری خواهد و درفصل بهاران شادی و گل و سبزه به قاموس جهان است
ملک ثابت ابراهیمی
17 می 2025 میلادی
بیست و هفتم اردیبهشت 1404 هجری شمسی – اینسفیل انتاریو